اول “خانه” بعد “برنامه”

دیدگاه فارسی یادداشت

تا هنگامي که از “ايدئولوژي” خارج نشويم به هيچ جا نخواهيم رسيد. ملت ما، احزاب ما، نهادهاي ما و تمامي شاکله هاي انديشه ورز، ساخت هاي سياسي و چارچوبه هاي فرهنگي ما، بايد قياس ها و جزميت هاي فکري و ذهني خود را که با واقعيت هاي زندگي همحواني ندارند وا نهند.
دوران “رمانتيسم سياسي” به پايان رسيده است و ما نيز به جاي درگير شدن در تالاب هاي بايد انگار، ضروري است فکر کردن را آغاز کنيم و به سرزمين خود و به هويتي که بدان تعلق داريم بينديشم.
بايد “سرزمين” خود را “کشور” کنيم و براي دستيابي به اين مهم، تنها انديشه کنيم و بس. با ايدئولوژي و بايدانگاري و هنجارگري، نه در گذشته توانستيم گام هاي کشور شدن را درست برداريم و نه در آينده خواهيم توانست به کاروان ملت ها بپونديم.
“خانه” را تنها مي توان با يک جريان مسلط ملي” بنا کرد و تعلقي سياسي، حقوقي، فرهنگي و اجتماعي آفريد که پروسه ي سرزمين-کشور را بدون کمترين انحراف از جريان ملي به هدف بنشاند.
براي خانه اي که وجود ندارد برنامه گذاري از جنس ايدئولوژي، بيهوده رفتن است. بيهوده رفتن. فراموش نکنيم:
اول “خانه” بعد “برنامه”
کرديسم، اکنون و آينده ي ماست و سرنوشت ما را رقم خواهد زد…..
(ب.خ)

Related posts

نابودی “ماشین انسان خوار” و “انسانیت کش” جمهوری اسلامی” با چه مکانیسم هایی امکان پذیر خواهد بود؟

بهزاد خوشحالی

گسست “عاطفه‌ی مشترک”، یک آسیب جبران ناپذیر

بهزاد خوشحالی

ترسی است بی‌نظير

بهزاد خوشحالی

خط نقش سازه

بهزاد خوشحالی

دربارەی پسا تمامیت خواهی

بهزاد خوشحالی

“پيشکش به “تو” که چون من می‌انديشی”

بهزاد خوشحالی

ماشین مرگ ملت کرد

بهزاد خوشحالی

ترکیه؛ ترس‌های جدید در راه هستند

بهزاد خوشحالی

نمی‌دانم …

بهزاد خوشحالی

دیدگاه خود را بنویسید