تو را به شرمساری، تو را به تباهی ات….

فارسی گزینه گویی

با آنچه زخم ام زدی، زخم ات نخواهم زد
می دانستم نابود کننده، سرانجام نابود شدنی است
در خون قربانی خویشتن نشستن، بزرگی نبود
نگارش در خون؟
نوشتن با خون؟
نشاندن در خون؟
هرگز
انتقام جویی نخواهم کرد
ترحم و دلسوزی هم نه
تو را به شرمساری ات واخواهم گذارد
تو را به تباهی ات واگذار خواهم کرد
تو را به ناپیداکران خواهم سپارد
****
اکنون به احتضار افتاده ای
رنگ پریدگی ات از ترس است، نه؟
نعره های ات هم دیگر فاتحانه نیست
از جان سپردن است؟
شاید هم از دست رفتن انسانیت؟
یا شاید فقدان شعور؟
ضعیف، پیش پا افتاده، تباهی زده
تو اکنون در تک و پوی غلبه بر سرنوشت
من؟ در اندیشه ی “حق تعیین سرنوشت”
تو؟ از برده داری به مرگ خواری
من؟ از اسارت به سروری
تو؟ به سوی فرومایه گی، بی تباری
من؟ فراسوی بلندپایه گی، والاتباری
تو؟ در ماتم از دست رفتن “قدرت”
من؟ در رویای فرهیخته ی “هویت”
تو؟ تباهی زده، ساکن تباهی زده ترین شهر
من؟ در شوریده گی بنای سرزمین ام، آرمان شهر
****
رنگ پریده گی ات از ترس است، می دانم
نعره ات هم از جان سپردن، نیک می دانم
هم فقدان شعور
هم از دست رفتن انسانیت
ضعیف، پیش افتاده، تباهی زده
در تقلای غلبه بر سرنوشت
من اما؟
من اما، یک دسته واژه
تنها یک دسته واژه
“حق تعیین سرنوشت”
“حق تعیین سرنوشت”…..

Related posts

پنجره‌های کثیف

بهزاد خوشحالی

تَرَک روی فنجان

بهزاد خوشحالی

بَرایِ کَسی که هَرگِز اَهلی نَشُد.

بهزاد خوشحالی

ایران، غولی با سر گِلی؟

بهزاد خوشحالی

“گرینگی بەشداری فرەتری لاوان لە ڕێبەری حیزبەكاندا”

بهزاد خوشحالی

چرا شروع مجدد جنبش رهایی بخش در دوران کنونی اهمیت دارد

بهزاد خوشحالی

شبکه‌های اجتماعی در دنیای مجازی، فرصت‌ها و تهدیدها

بهزاد خوشحالی

دنيای اين روزهای ما

بهزاد خوشحالی

جبهه‌ی کردستانی و ضرورت غلبه بر ناهماهنگی شناختی (Cognitive Dissonance) – بخش دوم و پایانی

بهزاد خوشحالی

دیدگاه خود را بنویسید