سال‌ها پيش

فارسی یادداشت

سال ها پيش در جايي خوانده ام “آشوريان”، هنگامي که به زمين هاي شرقي مي تاختند با احترام و سکوت از کنار “نودوسه” مي گذشتند چون آن را مقدس مي پنداشتند و نودوسه به معناي “نه شکاف”، نام باستاني “آبيدر” است.(هنگامي که از نماي روبرو به دامنه ي آبيدر نگاه کنيد نه شکاف طبيعي را مي توانيد بشماريد). ديشب هنگامي که تصاوير آتش سوزي را نگاه مي کردم به هيچ عنوان شبيه آتش سوزي نبود؛ بيشتر، تصويري از “آتشفشان”، به چشم مي آمد.
شايد “نودوسه”ي باستان و “آبيدر” امروز، “پيش آگهي” يک آتشفشان باشد از جنس “برون فکني خشم انسان ها”….
فراموش نکنيم:
آشوريان، نخستين بار، در همين حوالي، به خاک نشستند و از همين نزديکي ها بود که امپراتوري ماد”، سر بر آسمان افراشت.
شايد “نودوسه”ي باستان و “آبيدر” امروز، “پيش آگهي” يک آتشفشان باشد از جنس “برون فکني خشم انسان ها” و البته “تولدي دگرباره”….

Related posts

دفتر خاطرات شهید احسان فتاحیان (بخش دوازدهم)

بهزاد خوشحالی

پیام نسل ما

بهزاد خوشحالی

سلسله مراتب دمکراتیک یا سازمان حلقوی(بخش پنجم و پایانی)

بهزاد خوشحالی

نورباران مرگتان باد

بهزاد خوشحالی

روانشناسی خودمانی

بيان حقيقت در برابر قدرت

بهزاد خوشحالی

حزب دمکرات کردستان ایران، حزب دمکرات کردستان، ضرورت تغییر رویکرد به “مدیریت تعارض سازمانی”

قابل توجه احزاب کردستانی

بهزاد خوشحالی

روزی که همه چیز، درست، سرجای خودش قرار داشت

بهزاد خوشحالی

دیدگاه خود را بنویسید