سلسله مراتب دمکراتیک یا سازمان حلقوی (بخش نخست)

برنامه ی گام به گام (عملیاتی) “جبهه ی ملّی کردستان”
پنداشت اساسی “جبهه ی متحد کردستان”، که شالوده ی یک طرح را تشکیل می دهد آن است که هر یک از احزاب مشارکت کننده از یک “شورا” برخوردار باشند. اعضای شورا باید از میان کسانی برگزیده شوند که وظایف خود را آن گونه که بایسته است انجام دهند:
جبهه ی متحد کردستان در گام نخست، سازمانی ساده و متعارف در سه سطح است که در آن، مدیر شورای هر حزب، برگزیده ی رسمی آن حزب است و مدیر شورا نیز به شمار می آید.
در نخستین گام، چهار پرسش درباره ی اعضای شورا مطرح می شود:
1- چه کسانی باید در آن عضویت داشته باشند؟
2- این شوراها چه مسوولیتی دارند؟
3- این شوراها چه قدرتی باید داشته باشند؟
4- این شوراها چگونه کار کنند؟
هر شورا دست کم باید شامل افراد زیر باشد:
– مدیری که شورا به وی مربوط می شود. در غیر اینصورت ایجاد ارتباط میان شورا و مدیر وی بسیار مشکل خواهد شد. به همین دلیل است که در عمل، رهبران احزاب، همواره اعضای شورا را تشکیل داده اند که در بیشتر موارد، ریاست آن را هم بر عهده دارند.
– چهار یا دو نفر از اعضای دفتر سیاسی هر حزب.
– پنج یا سه نفر از اعضای کمیته ی مرکزی هر حزب.
تذکر 1:
این شورا می تواند با کاستن از تعداد اعضای دفتر سیاسی یا کمیته ی مرکزی هر حزب، از دیگر افراد داخل یا خارج حزب سیاسی متبوع خود دعوت نماید تا به شیوه ی مورد نظر آن حزب، از سوی آن مشارکت داشته باشند.
تذکر2:
تعداد افرادی که خارج از حزب به شورا دعوت می شوند حداکثر 3 و حداقل یک نفر خواهند بود.
تذکر 3:
افرادی که از خارج از حزب برای عضویت در شورا دعوت می شوند ممکن است از حق محدود رای گیری برخوردار باشند و یا از این حق برخوردار نباشند.
تذکر 4:
افرادی که از خارج از حزب برای عضویت در شورا دعوت می شوند ممکن است تنها نقش مشاوره را داشته باشند یا در موارد خاص به کار آیند.
تذکر 5:
ماهیت مشارکت افرادی که از خارج از حزب برای عضویت در شورا دعوت می شوند باید در نخستین جلسه ی “جبهه ی متحد کردستان” توسط اعضای اصلی هر یک از شوراهای حزبی که آنها را دعوت به مشارکت می کنند مشخص شود.
در نخستین جلسه ی “جبهه ی متحد کردستان”، تاسیس شورای ستاد اجرایی جبهه در دستور کار شورا قرار می گیرد. مهمترین وظایف شورای ستاد اجرایی عبارت خواهد بود از:

تدوين سياست‌های كلان برگزاری جلسات جبهه
بررسی و تصويب برنامه‌های ارجاعی از سوی دبیر علمی و دبیر اجرایی جبهه
نظارت كلان بر برگزاری جلسات
انتخاب دبير شورای هماهنگی
انتخاب دبير علمی
انتخاب دبير اجرايی
تصويب برنامه برگزاری جلسات جبهه
شركت در كليه ی جلسات شورای هماهنگی
پایین ترین سطح شورا
در پایین ترین سطح شورا، تعداد، می تواند یک مساله باشد.
“جرج میلر” روان شناس هاروارد نشان داده است شخصی که از شعور میانه و بالا برخوردار است می تواند تنها به هفت عامل متمایز و تعاملات میان آنها بپردازد، برای افراد استثنایی این رقم به عدد نه و برای افراد پایین تر به عدد پنج می رسد.
یک شورای کارآمد باید هر یک از اعضای خود را توانا سازد تا به یگانگی و فردیت هر یک از دیگر اعضا بپردازد بنابر این مدیر به علاوه ی چهار یا مدیر به علاوه ی شش نفر می تواند مطلوب ترین اندازه برای هر یک از شوراها باشد.
تذکر: انتخاب پنج یا هفت نفر به عنوان اعضای شورا به این معنا نیست که اگر شورا به طور کلی بیش از هفت نفر باشد آن طور که شایسته است وظایف خود را به انجام نمی رساند بلکه به این مفهوم است که اگر تعداد اعضای شورا بیش از این باشد، شورا نخواهد توانست آن طور که شایسته است وظایف خود را به انجام رساند. هرچه شورا بزرگتر باشد همگونی مشارکت در آن کمتر خواهد بود.
سلسله مراتب دمکراتیک یا سازمان حلقوی(بخش دوم)
برنامه ی گام به گام (عملیاتی) “جبهه ی ملّی کردستان”
بهزاد خوشحالی/ با همکاری: سوران سلیمی
وظایف شورا
هر شورا، پیش از ورود به جبهه، باید هفت وظیفه را به صورت روشن برای خود تعریف کرده باشد. این وظایف عبارت اند از: برنامه ریزی، سیاست گذاری، هماهنگی، همسازی، کیفیت وظیفه، بهبود عملکرد، و تایید رییس شورا.
برخی از احزاب وظیفه ی آخر یعنی تایید رییس شورا را موکول به این می کنند که از سودمند بودن حضور شورا در “جبهه ی متحد کردستان” اطمینان حاصل کرده باشند.
اکنون تعریف هر یک از وظایف ارائه می شود:
1- برنامه ریزی:
هر شورا مسوولیت برنامه ریزی برای حزب متبوع خود را بر عهده دارد. تلاش اعضای شورا باید با برنامه ریزی انجام شده در سطوح دیگر حزب هماهنگ و همساز شود. این اقدام را می توان به شیوه هایی چند انجام داد؛ هر حزب می تواند هر تصمیمی را که بر دیگر احزاب یا “جبهه ی متحد کردستان” اثر بگذارد به اجرا در آورد. هر گاه تصمیمات یک حزب بر احزاب دیگر اثر داشته باشد اما موافقت آنها کسب شده باشد تصمیم های مزبور می تواند بدون تایید دوباره به اجرا درآید. اما هرگاه توافقی حاصل شده باشد یا اقدامی به عنوان سیاست گذاری، پیش تر، در یکی از احزاب صورت گرفته باشد و مورد تایید احزاب نباشد، موضوع مورد نظر باید به منظور حل و فصل در جلساتی با حضور تمام شوراها طرح شود. پس از ارجاع موضوع توسط شورای حزب به شورای ستاد اجرایی و تنظیم دستور کار، هر شورای حاضر در جلسات “جبهه ی متحد کردستان” می تواند درباره ی این موضوع پرسش کند و اعلام نظر نماید. در نهایت، این رای شوراهای مشارکت کننده در جبهه است که تداوم سیاست حزب مزبور یا عدم تداوم این سیاست را تعیین خواهد کرد. باید توجه کرد که این اصل، نیاز به بحث درباره ی تمرکز و عدم تمرکز را از میان بر می دارد. هر تصمیمی چه در سطح برنامه ریزی حزب گرفته شده باشد و چه نشده باشد با استفاده از این اصل، سطح سازمانی خود را در “جبهه ی متحد کردستان” پیدا خواهد کرد.
در مقابل هیچ حزبی نباید اجازه داشته باشد تصمیمی بگیرد که بر حزب خود بی تاثیر باشد اما بر “جبهه ی متحد کردستان”، تاثیر منفی داشته باشد.
2- سیاستگذاری:
هر شورا مسوولیت اجرای سیاست هایی را دارد که بنابر مصوبات “جبهه ی متحد کردستانی” به طور مستقیم یا غیر مستقیم بر حزب متبوع خود تاثیر خواهد گذارد. این موضوع به عنوان یک سیاستگذاری یک قانون، یک رشته ی مقررات یا یک قاعده تلقی می شود و نه یک تصمیم. تصمیم در این تعریف به چگونگی اجرای سیاستگذاری، قانون، مقررات و قاعده در حزب متبوع گفته می شود.
جبهه ی متحد کردستان در اساس یک ارگان سیاستگذاری است و نه تصمیم گیری. شوراها به عنوان بال اجرایی جبهه، اگرچه در سیاستگذاری های کلی “جبهه ی متحد کردستان” حضور دارند و دارای حق رای هستند اما وظیفه ی آنها در حزب متبوع، تصمیم گیری است. نکته در این جاست که شوراها در یک سلسله مراتب دمکراتیک، در جبهه ی متحد کردستان، هر یک، دارای حق رای در سیاستگذاری هستند و یک رکن مدیریتی به شمار می آیند اما در سازمان یا حزب متبوع خود، به عنوان رکن های تصمیم گیری، نقش اجرایی دارند.
3- هماهنگی:
هر شورا مسوولیت آن را دارد که نسبت به سازگار نمودن برنامه ها و سیاست های “جبهه ی متحد کردستان” با حزب متبوع خود اطمینان حاصل کند. از آنجا که شوراها،خود، در ارکان سیاستگذاری “جبهه ی متحد کردستان” حضور دارند و سیاستگذاری ها با مشارکت شوراهای احزاب صورت می گیرد، این هماهنگی تا حد زیادی، خود به خود صورت می گیرد. این وضعیت، مانع از آن می شود که تعاملات افقی نیازمند هماهنگی صورت نگیرد و یا آنکه مانع از تعاملات عمودی نیازمند همسازی شود.