“نه گفتن” به نمادهای ارزش های جمهوری اسلامی و آگاهی ملّی

فارسی یادداشت

نخستین گام گذار از “نافرمانی مدنی” به “بدفرمانی”

نفی نمادهای جمهوری اسلامی به صورت نمادین(سمبلیک)، یکی از اشکال بسیار مهم گذار از”جنبش نافرمانی مدنی” به “بدفرمانی” است.
با “نه گفتن” به نمادهای ارزشی جمهوری اسلامی به صورت نمادین و تداوم آن، می توان یک “جریان آگاهی مشترک همگانی” به وجود آورد و با بهره گیری از “رسانه”، “تبلیغات” و “آموزش”، مردم را برای وارد شدن به این آگاهی فراخواند.
این آگاهی در صورت اقدام درست، می تواند به سطح “آگاهی ملّی” نیز ارتقا یابد و به نتایجی چون “آگاهی ملی از دردها”، “آگاهی ملی از رنج ها”، “آگاهی ملی از ستم ها”، آگاهی ملی از مقاومت ها”، “آگاهی ملی از مبارزات”، “آگاهی ملی از پیروزی ها” و… منجر شود.

Related posts

تمامیت خواهی “جمهوری اسلامی” و اراده ی تشکیل “جامعه ی مردگان”

بهزاد خوشحالی

هنگامی که مطالبات یک ملت

بهزاد خوشحالی

ناسیونالیسم و رسانه های اجتماعی

يک استدلال حقوق بين الملل برای توجيه “ضرورت تمام اشکال مقاومت در کردستان”

بهزاد خوشحالی

فريب بيهوده

بهزاد خوشحالی

دفاع مشروع یا تروریسم؟ شناخت شناسی اقدامات مسلحانه ی “پژاک” و “احزاب سیاسی کردستان” در چهارچوب نظریه ی دفاع مشروع

بهزاد خوشحالی

درآمدی بر سروری ملی

پێشنیارێک بۆ هەموو حێزب و ڕێکخراوە سیاسییەکانی کوردستان

بهزاد خوشحالی

سرزمینم!

بهزاد خوشحالی

دیدگاه خود را بنویسید