نگوییم “راه” ما “بیراهه” است، شاید ما، “بیراهه”ی این “راه” باشیم

فارسی یادداشت

نگوییم “راه” ما “بیراهه” است، شاید ما، “بیراهه” ی این “راه” باشیم
نگوییم “راه”، “غریب” است و “هدف”، “دور”
بگوییم “ما”، “غریبه” ی این “راه” هستیم و “خود”، فرسنگ ها از “هدف”، دور
نگوییم “شدنی” نیست
بگوییم “بودن” را برگزیدیم و “شدن” را هرگز “نه”
نگوییم “هدفی” که برگزیدیم “واجد معیارهای مناسب اعتبار” نیست
بگوییم “ما” فاقد “معیارهای متناسب معتبر” برای “رسیدن” هستیم
“خود” را “فریب” ندهیم، “ما”، “خود”، “بیراهه” ی این راه، بیراهه ی این “راه” هستیم
“خطابه” نکنیم که “راه” به “خطا” می رفتیم، “خود” را “مخاطب” سازیم که “خود”، “خطا” بوده ایم
بازگشت “جاودانه” شاید این باشد:
سوء تعبیرها را، “بد”، تعبیر نکنیم
“راه”، “بیراهه” نیست
“ما” بیراهه ی این راه
“ما” بیراهه ی این راه هستیم….
(ب.خ)

Related posts

خير همگانی

بهزاد خوشحالی

وقتی به دروغ می‌گوییم: “نه”

بهزاد خوشحالی

تجزيه يا فروپاشی؟ هم فروپاشی هم تجزيه (بخش نخست)

بهزاد خوشحالی

ناسیونالیسم و رسانه های اجتماعی

پژاک – گفتگو با بخش فارسی رادیو فرانسه

بهزاد خوشحالی

دفتر خاطرات شهید احسان فتاحیان (بخش دوم)

بهزاد خوشحالی

ماهی ها چقدر اشتباه می کنند!

بهزاد خوشحالی

جنبش ملت کرد از جنس “عشق و زندگی” است نه “نفرت و مرگ”

بهزاد خوشحالی

“منبری”ها، “حسین پناهی”ها، پیوستگی نسل های مبارزه

دیدگاه خود را بنویسید