هر ادعايی برای مذاکره و گفتگو با جمهوری اسلامی، دستکم بايد دارای اين ويژگی‌ها باشد:

-با مشورت با تمامي احزاب کردستاني باشد
-داراي يک بسته ي واقع نگر و شامل کف مطالبات ملي باشد
-حق تعيين سرنوشت ملت کرد و تمامي ملت هاي ايران را به عنوان يک اصل غيرقابل تغيير و غير قابل گفتگو در دستور قرار دهد
-با سخن گفتن از برخي مطالبات بديهي، مقاومت و مبارزه ي حق خواه و سزاوارانه ي ملت کرد را به کمترين سطوح ارزشي تقليل ندهد
-به تلاش هاي جمهوري اسلامي براي به حاشيه راندن برخي جريان ها و احزاب دامن نزند
هيچ حزب، گروه يا جريان سياسيف نمي تواند به تنهايي نقش “قيّم” و “سرپرست” ملت کرد را بازي کند و بدون در نظر گرفتن خواست و مطالبات عمومي مردم کردستان، تقاضاي او را به حداقل ها فروبکاهد…

پرده هایی از “ارکستر ضد ایرانی”

بهزاد خوشحالی

نامه ای به رزم آور، برادر بزرگوارم کاک رضا کعبی

بهزاد خوشحالی

سقوط مارپیچی جمهوری اسلامی

بهزاد خوشحالی

دیوارهای دوروبر

بهزاد خوشحالی

پ.ک.ک، آتش بس و آینده، یک تحلیل استراتژیک

بهزاد خوشحالی

ناسیونالیسم و مارکسیسم – بخش نخست

بهزاد خوشحالی

معمار “راديو دەنگی کوردستانی ئێران” هم رفت

بهزاد خوشحالی

“مقاومت کردن” در برابر “فهمیدن”

بهزاد خوشحالی

فکر آزادی، خالی از کلی گويی‌هاست

بهزاد خوشحالی

دیدگاه خود را بنویسید