زاويه دار شدن حقيقي(نظام) جمهوري اسلامي، صرفنظر از رويدادهاي عصر رهبري آيت الله خميني، به صورت عمده، از خردادماه 76 آغاز و به گونه اي توالي پيدا کرد که اکنون و در پيش رس انتخابات رياست جمهوري يازدهم، بيشتر شکل يک “مثلث” به خود گرفته است، سه گوشه اي که در هريک از رئوس آن، هاشمي(و به زعم حاکميت جريان فتنه)، اسفنديار رحيم مشايي(نماينده ي دولت و به زعم دستگاه رهبري و روحانيت جريان انحرافي) و دستگاه رهبري، جا خوش کرده اند.
مهمترين ويژگي هر سه جريان به صورت مشترک، محافظه کار بودن، ادعاي پايبندي به آرمان هاي انقلاب، مدعي حقانيت بودن و نوعي تماميت خواهي (البته به صورت نسبي) در کنار انعطاف ناپذيري-البته آن هم به صورت نسبي-است.
مخرج مشترک اين ويژگي ها، متمايل شدن هرسه گوشه به قاعده ي بازي”MaxMax” است به اين معنا که هريک از جريان هاي وابسته به سه راس، بازي حداکثر هزينه براي به دست آوردن بيشترين فايده خواهد بود.
اما پيش بيني هاي احتمالي(با فرض بيشترين احتمال وقوع) چه خواهند بود؟
رحيم مشايي در مرحله ي گزينش، از فيلتر شوراي نگهبان نخواهد گذشت و رد صلاحيت خواهد شد. با توجه به مشاهدات سه ساله ي اخير و اعلام آمادگي تلويحي جريان دولت به رهبري احمدي نژاد، گمان مي رود ناآرامي هاي دستکرد پس از رد صلاحيت رحيم مشايي، پيش از انتخابات، به احتمال بسيار، تهران و برخي کلان شهرهاي بزرگ را ملتهب خواهد ساخت.
هاشمي رفسنجاني از صافي شوراي نگهبان عبور خواهد کرد اما به دليل صف بندي نسبتا قاطع دستگاه رهبري و طيف نظامي-روحانيت محافظه کاران که در نهايت، به مهندسي انتخابات خواهد انجاميد رييس مجمع تشحخيص مصلحت نظام، باي سومين بار، ناکام بزرگ انتخابات رياست جمهوري خواهد بود، موضوعي که در صورت تحقق، به سرفصل برگ ريزان “مردي براي همه ي فصول” منجر و در صورت عدم مقاومت رفسنجاني، زمستان سياسي اين کهن محافظه کار نظام را به پاياني تلخ، ره خواهد سپرد. بيگمان هاشمي، ديگر حاضر نخواهد شد به حقارت هاي متوالي در برابر خامنه اي تن در د اده و اين بار به صورت آشکار، به صف مخالفان و منتقدان دستگاه رهبري خواهد پيوست.
اما يک نکته:
حتا اگر اينگونه فرض شود که آمدن رفسنجاني به عرصه در آخرين لحظات، با توصيه ي خامنه اي صورت گرفته و رهبري از بيم “بدتر”ي به نام جريان دولت، در مورد هاشمي، به قناعت رسيده است بازهم، رهبر ايران، ناگزير از نوشيدن”جام زهر رفسنجاني” است چراکه در نماز جمعه ي مشهور خردادماه 88، خامنه اي، فاصله گرفتن خود از هاشمي را به صراحت بيان کرده بود.
به نر مي رسد در صورت پيروزي گزينه ي مورد نظر دستگاه رهبري(از ميان سعيد جليلي، محمد باقر قاليباف و علي اکبر ولايتي)، “ناآرامي هاي درون سيستمي حاکميت”، به مرحله ي غيرقابل بازگشت وارد شده و نيز با تداوم سياست هاي خارجي فعلي آيت الله خامنه اي، ايران را با تهديد از بيرون روبرو خواهد ساخت.
نظام جمهوري اسلامي، تا آغاز پاييز امسال، دستکم بايد سه پيچ خطرناک را پشت سر بگذارد….
بابەتەکانی تر
