هەر خۆڵێک هەڵپرژێنین بەسەر خۆمانیدا دەکەین کاتێک هێرش بۆ یەکتر دەبەین، بەشێک لە خودی خۆمان دەفەوتێنین. پێش ئێمە وتوویانە: “ئێمە دەبێت فێربین چۆن برایانە بژین، ئەگینا وەک نەفامەکان نابووت ئەوین”. ئێمە، ئەوان، خود و ناخود، خویی و ناخویی، تاکەی؟ … بۆ چی؟ … بۆ کوێ؟ …...
چون ساختار اجتماعی و اخلاقی، چنان درهم فرو میریزد که حتی روابط جنسی نیز دیگر نه برای “لذت” بلکه به “ابزاری در خدمت قدرت” تبدیل می شود. ب-خ 6/5/2015
(به نظر می رسد جمهوری اسلامی در”دام دانه های تسبیح” افتاده است و با هدف بقای خود با دادن هر امتیاز، ناگزیر است امتیاز دیگری نیز پرداخت کند….) (…شاید نتایج ژنو 2، بر شتاب فروپاشی ازدرون ایران بیش از پیش بیافزاید…) نگاهی دقیق تر به دو عنوان خبر مربوط به عرصه ی سیاست و...
اگر به حقیقت، همان کسی باشیم که، جهان، سده هاست، از ما در ذهن خود دارد و، ادراک از خود را به جایگاهی ارتقا دهیم که، معمار پیدایش هنجارها و، معیارهایی هم ساخت در درون ما، جامعه ی ما و، مهم تر از همه، نهاد نهادینه و، اندیشه و عمل همسو و هم ساخت ما،...
کلمه ی حقی که باطل از آن خواسته می شود (داستان این روزهای “هنر ممکن” و “امر واقع” و….) می گویند در جنگ صفین، با سیاست جناب عمروعاص” برای فرار از شکست، خوارج، قرآن ها را بر سرِ نیزه ها کردند و فریاد زدند: “لا حکم الا لله” جمعی از یاران حضرت علی، نزد او...
ئه گه ر حورمه تی کاروانی شه هیدانی پیشمه رگه و دایکانی خوین و ره شپوش بمانیگرتایه ت، “یه کگرتنه وه” هیچ، ئیستا غه ریبی غوربه ت نشینی خولیاکانمان نه بووین…. اگر حرمت کاروان شهیدان پیشمرگ و مادران خون و سیاه پوش مان را پاس می داشتیم “اتحاد مجدد” که پیشکش، اکنون غریب غربت...
(دوران تصمیم گیری روزمره گذشته است، در جهان امروز، کسی که در شطرنج سیاست و زندگی برای 7 حرکت پیش بینی کرده باشد به کسی که برای 8حرکت از پیش اندیشیده است خواهد باخت. پس بسیار بدیهی نیز خواهد بود که در چنین جهانی، آنکه با سیاست و زندگی، تخته نرد بازی می کند دیر...
“مسوول بودن” یا “بیشتر مسوول بودن؟” (احزاب کردستانی باید با تمام وجود این قناعت را در خود درونی کنند که بزرگترین سهم از کیک مذاکرات، نه قطعه ی بزرگتر بلکه آفرینش ارزش نوینی به نام “انگیزش در مردم”است که انرژی انباشته در انسان ها را از درون به سطح آورده و می تواند...
به جرات می توان گفت هر آنچه به عنوان یک شهروند خاورمیانه ای انجام داده ایم، در حال انجام آن هستیم، و یا در اندیشه ی انجام آن در فردا، گرفتار این “قید خودنهاده” است. به همین خاطر است که “ما”ی توسعه نیافته، همواره در عصر پدران، “گذشته” را شناسنامه می کنیم و...
چ ئه و پاسداره که جلو به رگی داگیرکه ر له به رده کات، چ ئه و سیخوره که وه ک زوله کورد ئه چیته ئاستی بریاردان…. ئیدی به سه بیده نگ بوون هه مبه ر خه یانه ت گر نیت توست خواهم کردن/ یا روی سرخ کنم بدان یا گردن… وه کوو که و...
