بابک اسماعيلي عزيز زير يکي از پست هاي من، سروده اي زيبا از خودش را گذاشته بود. از ديروز تا الان، بهانه مي گيرم براي شعرش و صد البته، انگيزه اي که شد تا بنويسم: بابک عزيز نوشته بودي اميدواري “موشک ها به کلاس هاي نقاشي بچه ها اصابت نکند”. پروفايلت را پيش تر ديده...
(شايد نسلي که در دهه ي دوم اين سده، جغرافيا خواهد خواند باور نخواهدکرد نقشه ي خاورميانه، پيش تر، مانند امروز بوده است. مهم تنها آن است که آماده باشيم و “با کمترين هزينه بر مادر ميهن”، از اين “دوران گذار ناپايدار”، عبور کنيم….) با نزديک شدن احتمالي سقوط سوريه (عمدا سقوط...
تلخيص و الحاقات: بهزاد خوشحالي کولبري و تجارت جمداني دکتر پرويز پيران جامعه شناس به موضوع کولبري پرداخته است که خلاصه ي نوشتار ايشان را در اينجا مي آورم: -کولبري در کردستان،تجارت چمداني و هرنوع تجارت مرزي غير رسمي، در آخرين تحليل، تلاش بي وقفه يبيکاران و فقرا براي انطباق با فقر روبه رشد و...
وحید کمالی: بهش گفتم امروز بارون شدیدی اومد و منم داشتم توی خیابون رانندگی میکردم . یه دفعه هوس خیس شدن کردم ! ماشین رو کشیدم کنار جاده و رفتم زیر بارون …احساسم رو که ازش گرفتم اومدم نشستم تو ماشین دوباره …. گفت : مگه امروز بارون اومد ؟ گفتم : یه بارش حسابی...
(….اگرچه ما، ماکياولي هم اگر نداشتيم(و نداريم هم) اما همه به نوعي “شاهزاده”ي ماکياولي را نخوانده از بريم. يک جمله را ولي ظاهرا وارونه خوانده ايم. ماکياولي گفته بود” دشمنانت را بکش، دوستانت را هم اگر مي تواني” اما ما “نخست دوستانمان را مي کشيم و دشمنان ما را هم...
آنچه در مقاومت مدني روزهاي پيش مريوان روي داد از چند زاويه، قابل توجه و همچنين تکرار پذير و قابل تعميم است: نخست: مقاومت مدني يا اقدام مدني در ساده ترين تعريف عبارت است از: “غلبه ي نرم بر سخت” و يا به تعبيري ديگر: “جنگيدن بدون جنگيدن” به لحاظ بررسي “شناسا”،...
دومين سال هم گذشت.26 فروردين1390 بود که “عاقلانه ي نويسنده بودن” از تن بيرون کشيدم و “عاشقانه ي پيشمرگ کردستان شدن” به تن دوختم. اگرچه آسان نگذشت و غريبانه ها بسيار کشيدم و نامهرباني ها نيز کم نه اما بودند عزيزاني که من را دانستند و آنچه توانستند کوتاهي نکردند تا من همچنان و...
“ناهمنوا” براي آن که نشان دهد با بقيه “همنوا” است مهمترين کاري که به نظرش آمده نوشتن عاشق نامه ای بوده که، در پایان آن، عاشقانه ي خود را امضا ، و یا اثر انگشتی از حقیقت در پای آن زند،…، ناهنموا اما، هميشه مي داند نه عشقی هست، نه کاغذی، نه جوهری، نه دستی...
برای مادران ، رفتن، همیشه زود است تقديم به تمام مادران جهان به خلسه ای آرام فرورفته، گویی سرانجام احساس می کند اکنون مهياي سفر شده است *** وجودش انباشته از دردهای دیگران بود ، اضطرابی آگاهانه بر همه آنچه درماندگی اش می خوانند و رنج می نامند . مردن و مرگ و درباره اش...
(مي دانم دستکم شريک يک گناه “تو” و “شما” نيستم، من زنجيري از “تو مي انديشي پس من هستم” را به گردن نکشيده ام) سعيد عزيز با زيباترين درودها اکنون شايد فرصتي پيش پاي ما گذارده است “کرد بودن” تا در مداري ديگر از دوستي هايمان، طرحي نو دراندازيم. بر من خرده...
