نگاهی دیگر به تمامیت خواهی

Image default
گزیده یادداشت

نگاهی دیگر به تمامیت خواهی
یک: تمامیت خواهی، وفاداری کامل، بدون محدودیت، بی قید و شرط، و تغییرناپذیر اعضای خود را می طلبد. چنین وفاداری را می توان تنها از یک انسان کاملا منزوی انتظار داشت که تعلق خاطر به جنبش تمامیت خواهی، تنها مکان او در جهان است.
دو: توتالیتاریسم، یک هدف نهایی به معنای معمول سیاسی ندارد. تنها هدف آن، تداوم وجود خود است. تمامیت خواهی به هیچ خطی پایبند نیست.
سه: در تمامیت خواهی ترس، یک الزام است.
چهار: دروغ های غول پیکر و دروغ های شگفت انگیز آن قدر تکرار می شوند که در نهایت به عنوان حقایق بدون تردید پذیرفته شوند.
پنج: تکرار بی نهایت، ازویژگی های تمامیت خواهی است.
شش: دور شدن از دانش، درها را به روی تمامیت خواهی باز می کند.
هفت: توتالیتاریسم تبلیغ نمی کند تلقین می کند.
هشت: مردم تدریجا بدترین ها باور می کنند و به جایی می رسند که به طور خاص، با فریب خوردن مخالفت نمی کنند.
نه: وعده ساختن یک واقعیت کاملا ساختگی در آینده ای نامعلوم، از ویژگی های تمامیت خواهی است.
ده: مارپیچ سکوت، اقلیت آگاه و دیدگاه های او را در نهایت، در اکثریت نادان، ذوب و محو می کند.

Related posts

تداوم حرکت پیوستەی کردها در پروسەی سیاسی و قانونی ترکیه؛

بهزاد خوشحالی

ناسیۆناڵیسمی کوردیی و دیاسپۆڕای کورد

بهزاد خوشحالی

ایران از نگاهی متفاوت؛ سندروم پینوکیو

بهزاد خوشحالی

“خود خواهی عاطفی غیر اخلاقی” در برابر “هویت بزرگ”

خنده‌ی آیندگان

بهزاد خوشحالی

“سیاهی” آری، “سیاه نمایی” نه

بهزاد خوشحالی

دفتر خاطرات شهید احسان فتاحیان (بخش یازدهم)

بهزاد خوشحالی

سرخ و سياه

بهزاد خوشحالی

دیدگاه خود را بنویسید