انقلاب ژینا و “تروریسم دولتی داخلی ایران”

انقلاب ژینا و “تروریسم دولتی داخلی ایران”
تروریسم دولتی ایران پس از ناکامی در سیاست “هژمونی نامتقارن” در منطقە، ناتوانی در تحقق استراتژی هلال شیعە، سرشکست دیپلماسی و بن بست بزرگ اتمی، اکنون بە داخل مرزها بازگشتە است و بجز تروریسم، هیچ تجربە و هیچ سلاح کارامد دیگری ندارد؛ همچنین داخل کشور، یگانە جغرافیایی است کە می تواند هم موازنە قدرت را بە سود خود دارا باشد و هم از همە سازوکارهای روانی و قانونی و تبلیغی، بە صورت بهینە استفادە کند.
بە تعریف تروریسم بازگردیم:
استفادە عمدی یا تهدید بە استفادە از خشونت علیە غیرنظامیان برای دستیابی بە اهداف سیاسی. در تروریسم دولتی، برانگیختن احساس شدید وحشت و نهادینە سازی ترس، همچنین یک هدف غایی است.
تروریسم دولتی داخلی ایران در برخورد با مردم، همە ابزارهای موجود را در اختیار دارد: از اصل حاکمیت استفادە می کند، ایدئولوژی را بە خدمت می گیرد، قانون، یک ابزار مشروعیت بخش است، ماشین سرکوب فعال است، رسانە در خدمت است، دشمنان فرضی ساختە می شوند، مردم را از  آیندە موهوم می ترسانند و در صورت لزوم، بحران می دهند و تقریبا هیچ مانعی برای اجرای هجی کردن الفبای تروریسم در این سیستم نمی توان یافت.
وحشت در تروریسم و در این نوع از تروریسم دولتی کە من آن را “تروریسم دولتی داخلی ایران” نامیدەام یک سازوکار بنیادی و بسیار قوی است، بە طور غیر منتظرە ظاهر می شود و بە هرکسی ضربە می زند تا هیچکس نتواند احساس امنیت کند. نیز همیشە یک اثر بازسازی کنندە قوی دارد و بە تشدید ترس در جامعە خواهد انجامید.
وضعیت در انحصار قدرت و سختگیرانەتر قدرت عریان، منجر بە تمرکز هولناک همە کارکردها می شود و نظام و ارکان آن را از بالا تا پایین، بە سوی شرایط عینی ایجاد واکنش وحشیانە در قالب ترس و نفرت و سرکوب هدایت می کند.
٭٭٭٭
بە آنچە از ابتدای انقلاب ژینا تاکنون روی دادە است اگر نگاهی گڐرا بیفکنیم از شروع سرکوب ها تا جنایت و تیراندازی و کشتار زن و کودک تا اعدام خیابانی و کشتار جمعی و استفادە از سلاح های نامتعارف و گاز شیمیایی و تیراندازی کور بە سوی خانەها و افراد و بازداشت و دستگیری و شکنجە مرگ و تجاوز جنسی و شلیک بە اندام های جنسی زنان و نقض رویەهای قضایی معمول و اعدام در ملاء عام و پافشاری بر تداوم سرکوب ها بە هر شکل ممکن آن هم بە نام ایدئولوژی و قانون و حاکمیت و بازتولید سیستمی وحشت، دیگر نمی توان در چارچوب های متعارف انقلاب و اعتراض و شورش، بە تبیین آن پرداخت.
آنچە حاکمیت ایرانی با مردم می کند “تروریسم دولتی داخلی” است.
Iran’s internal state terrorism