یادداشتی رو بە دن کیشوت هوشمند ایرانی

یادداشتی رو بە دن کیشوت هوشمند ایرانی
دن کیشوت هوشمند ایرانی هنوز هم در قواعد پیشینی در مورد مساله کورد بازی می‌کند، بهتر است بگویم دست و پا می زند؛
زبان را عامل جدایی می‌داند، لهجه‌ها را زبان می‌نامد، بنیاد سیاست ملی و جنبش کوردستانی را همچنان زبان می‌داند، تاریخ را هم راستا با منویات خود می‌سازد و می نوازد، همچنان به دنبال تقلیل گرایی مساله کورد با چاشنی اختلاف افکنی، خردەهویت سازی و برجسته کردن نقاط تمایز است و باز هم تلاش می‌کند با این نیزه‌های چوبی به جنگ هویت خواهی مدرن و پوست انداختە کوردستانی برود.
او همواره تلاش کرده است مساله ملی کورد را از متن به حاشیه و از کانون کوردستان به مرکز تهران براند و همین، وجه شخصیت علمی و مسوولیت شغلی او در مطالعات قومی است.
آقای دکتر! بارها گفتیم و نوشتیم که کورد از هویت مقاومت و هویت مشروعت گذار کردە و اکنون پای در دوران هویت برنامەدار گذاشته است- هرچند هنوز و اصلاً در سطح ایده‌آل و مطلوب من هم نیست- بنابراین کوبیدن بر طبل اختلاف زبانی -البته به تعبیر شما زبان های کوردی- و نیز کنایه “کوردی به مثابه نیمچه زبان” و پرتاب آن بە حوزە تخصص ها، پرتاب انبوە نیزەهای چوبین کیشوت بە آسیاب رنسانس کوردها در دوران هویت با برنامه است.
مساله زبان در دوران هویت مقاومت و هویت مشروعیت، وجه اصلی و در کانون است؛ در دوران هویت با برنامه، تبدیل به پل می‌شود و اتفاقاً و صد البتە پل پیروزی.
دوم: تقلیل دادن جنبش ملی کورد بە تنها وجه زبان به دلیل نادیدە انگاشتن سایر وجوه، بیش و پیش از آنکه کلاه گذاشتن بر سر مردم باشد، نشانه است: یا همچنان نادانی و نیاموختگی یا تعمد؛ انشاالله که از نیاموختگی است نە چشم فروبستن بر حقیقت بە بها.
سوم: مثال آوردن از مردم کرمانشاه در ابتدای انقلاب و آنچه ما “نوروز خونین سنندج” می‌نامیم که گویا برای سرکوب، اعزام شدند و گره زدن این ریسمان تاریخی به امیر نظام گروس و سرکوب جنبش شیخ عبیداللە، از آن شاهکارهاست کە بی تردید اکنون صلاحیت علمی شما را بیشتر زیر سوال می برد.
اولا دروغ است و تحریف؛ دوما گماشته دولتی و حکومتی یا مزدور دولتی و حکومتی همیشه گماشته است و مزدور دولتی است؛ چه کُرد باشد چه سقزی یا سنندجی و چه کرمانشاهی یا هرچە؛ ملتفت هستید که ما می‌گوییم “جاش” یا “بەکرێگیراو”.
یا مانند آن است که مثلاً فرمانده نیروی دریایی اکنونی، بر اساس فرمان جهاد ۲۸ مرداد و ابلاغ حکومتی، به کوردستان برای سرکوب اعزام شود بعد هم در تاریخ یا در برابر دوربین بنویسیم و بگوییم کوردها بە دست کوردها سرکوب شدند، و تعمدا عاملیت حکومت و عنصر دولت و موضوعیت گماشتە و مزدور را بە محاق بیفکنیم.
چهارم: چیز تازه‌ای ندیدم که نشانی از نگاه نو به مساله کوردستان داشته باشد، درِ شما بر همان پاشنە یک و نیم دهە پیش و جلسە نقد “چشم انداز ایران” در دانشگاە کوردستان می چرخد؛ یادتان هست؟!
جهان و ایران و کوردستان، این همە تغییر کردە است اما شما همچنان بدون تغییر ماندەاید؟ شگفتا!
پنجم: کوردستان جامعه موازی خود را ساخته است و در حال کامل کردن آن است؛ اکنون بە انتظار نشستە و در کمین برای روز واقعە؛
نە خیلی دور، همین نزدیکی ها….
پ.ن:
اواخر دهە هفتاد در دانشگاه بوعلی سینای همدان هنگامی که یکی از سخنرانان آن دوران اصلاحات، در پاسخ پرسش هویتی یکی از همشهریان بیجاری شما گفت: بە این بحث ها دامن نزنید چون همەجای ایران سرای من است همشهری بیجاری شما و کورد من در پاسخ و با صدای بلند گفت: اما کوردستان جان من است.